rahatsızlığı bile onlara yaşatmıyor. Ardından Allah’ın merhametini hatırlatarak onların içinde ayrı bir inşiraha vesile oluyor. Demek ki Yusuf (aleyhisselâm), kardeşlerinde bir pişmanlık eseri arıyordu ki o anda aradığını bulmuştu. Pişmanlıklarını görünce bunu bir fırsat olarak değerlendiriyor ve onları Allah’ın af ve merhametine emanet ediyor. Bir diğer açıdan, kardeşlerinin “Allah seni bize tercih etti, üstün kıldı.” itiraflarına, Hazreti Yusuf çok civanmertçe karşılık veriyor ve “Bugün size hiçbir kınama yok!” diyor. Öyle bir pişmanlık ve itirafa böyle bir mukabelede bulunuyor. Peygamberler (alâ nebbiyyina ve aleyhimüsselâm) Allah’ın ahlakıyla ahlaklanmış zatlardır. Hazreti Yusuf’taki bu engin müsamaha elbette Allah’ın bütün varlığa gösterdiği sonsuz merhamet ve affının bir yansımasıydı. Allah, pişmanlık yaşayıp günahlarını itiraf eden kulunun yönelişini karşılıksız bırakmadığı gibi, Hazreti Yusuf da pişmanlık yaşayan kardeşlerini affetmiş ve onlara yeni bir başlangıcın yolunu göstermişti. Tıpkı peygamber atalarında olduğu gibi Hazreti Yusuf’ta da görünen bu civanmertlik, keramet ve mürüvveti Allah Resulü (sallallâhu aleyhi ve sellem)

şu şekilde yâd etmiştir:ِ َاَْلَْكَِرِيُمُ اْبُْنُ اْلَْكَِرِيِمِ اْبِْنِ اْلَْكَِرِيِمِ اْبِْنِ اْلَْكَِرِيِم

“ُيُوُسُ ُفُ بُنُ َيَْعُْقُوَبَ بِنِ ِإِْسْ َحَاَقَ ْبِْنِ ِإِْبَْرَاِهِيَمَ َعََلَْيِْهُِمُ الَّسَ اَلاُ مُKerim oğlukerim oğlu kerim oğlu kerim; Yusuf İbn Yakup İbn İshak İbnİbrahim’dir (aleyhimüsselâm).”157Hazreti Yusuf, kardeşlerini affettiğine göre demek ki onların işledikleri günah, affedilmeyecek bir şey değildi. Bu açıdan müminlerin de onlara karşı içlerinde olumsuz duygularbeslememesi gerekir. Hem bu günahı işlediklerinde belki pekçoğu daha çocuk yaştaydı. Belki büluğa erenler de vardı ancak henüz bu işin ne büyük bir zulüm ve günah olduğunu idrak edecek durumda değillerdi. Bu tür mülahazalarla onla-