Kardeşlerin Asıl Niyeti

قَالُوا يَۤا أَبَانَا مَا لَكَ اَاَلَ تَأْمَنَّا عَلٰى يُوسُ فَ وَ إِنَّا لَهُ لَنَاصِ حُونَ ۝ أَرْسِ لْهُ مَعَنَاغَدً ا يَرْ تَعْ وَ يَلْعَبْ وَ إِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ

‘“Babacığım!’ dediler, ‘sen ne diye bize güvenmiyor, Yusuf’u emanet etmiyorsun?Oysa biz onun için hayırhahız, onun iyiliğini düşünüyoruz. Yarın onu bizimle gönder, gezsin oynasın, biz ona göz kulak oluruz.’”

(Yusuf sûresi, 12/11-12).

Kardeşlerin Asıl Niyeti

Kardeşleri Yusuf’u kuyuya atmaya karar verdikten sonra onu alıp götürmek için gelip babalarından izin istediler. Şüphesiz izin almak için ortaya koydukları gerekçeyleesas niyetleri farklıydı. Nitekim bu onların kelimelerine deyansımıştı. Şöyle ki;االَ تَأْمَنَّاkelimesindeki birinci nûn harfini okurken, harekesinin aslında ötre olduğunu göstermekiçin dudaklar biraz ileri çıkarılmak suretiyleişmam⁵⁹yapılır. Kelimenin okunuşunda farklı görüşler olmakla beraber,burada işmamın tercih edilmesi, kardeşlerin psikolojileriniresmetmesi açısından daha isabetli görünüyor. Yani gizlibir plan çeviriyorlardı. İçlerindeki art niyet, konuşmalarına yansıyordu. Konuşmaya öncelikle itham edici bir şekilde başlıyor ve“Neden bize güvenmiyorsun?”diyorlardı.