Görev Talebi

ٌقَالَ اجْ عَلْنِي عَلٰى خَزَۤائِنِ اأْلْ َرْضِ إِنِّي حَفِيظٌ عَلِيم

“Yusuf şöyle dedi: ‘Beni ülkenin hazine işlerinin başına tayin et. Çünkü ben mali kaynakları iyi koruyan, sevk ve idareyi de iyi bilen biriyim.’”

(Yusuf sûresi, 12/55).

Görev Talebi

Âyette, “Beni tayin et, görevli kıl!” mânâsına ca’l kökün-

denاِجْ عَلْنِيifadesi kullanılmıştır. Bu ifade, Kur’ân’ın kelimelerdeki seçiciliğini göstermek adına güzel bir örnektir. Ziraca’l,bir işin sahibi tarafından geçici görevlendirmeyi ifadeeder. Yani “Hüküm ve yetki senin elinde! Dolayısıyla benidaimî olarak değil de geçici olarak görevlendir!” demektir.

Kral, Hazreti Yusuf’a güvence verip onu önemli bir mevkiye getirmek istediğini belirtince o, –ne kadar sürdüğünü bilemediğimiz bir konuşma faslından sonra– bu teklifi kabul etti. Hatta görevin adını bile söyleyerek hazinenin idaresine talip oldu. Bu vazife, yaklaşık olarak bugünkü ekonomi bakanlığına tekabül etmekteydi. Bu şekilde yer tayin ederek görev istemek dinimizce hoş karşılanmasa da Hazreti Yusuf’un bir peygamber olduğu göz önünde bulundurulduğunda, bu talebin vahye dayalı olduğu ve onun şeriatında bunun geçerli olduğu düşünülebilir. Yani bu durumda Hazreti Yusuf, o vazifeye yönelik talebini doğrudan vahyin yönlendirmesiyle yapmıştır. Allah onu vahiyle