Kardeşleri Bünyamin’i Babasından İstiyorlar

قَالُوا سَ نُرَاوِ دُ عَنْهُ أَبَاهُ وَ إِنَّا لَفَاعِ لُونَ ۝ وَ قَالَ لِفِتْيَانِهِ اجْ عَلُوا بِضَ اعَتَهُمْ فِيرِحَالِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَعْرِفُونَهَۤا إِذَا انْقَلَبۤوا إِلۤى أَهْلِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَرْ جِ عُونَ ۝ فَلَمَّا رَجَعۤوا إِلۤى أَبِيهِمْ قَالُوا يَۤا أَبَانَا مُنِعَ مِنَّا الْكَيْلُ فَأَرْسِ لْ مَعَنَۤا أَخَانَا نَكْتَلْ وَ إِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ ۝ قَالَ هَلْ اٰمَنُكُمْ عَلَيْهِ إِاَّلَّ كَمَۤا أَمِنْتُكُمْ عَلۤى أَخِ يهِ مِنْ قَبْلُ

فَاهللُ خَيْرٌ حَافِظًا وَ هُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِ مِينَ

“Onlar: ‘Bizimle göndermesi için onu babasından isteyeceğiz. (Endişeniz olmasın) Biz bu işin üstesinden geliriz.’ dediler. Yusuf, zahire tartan görevlilerine de dedi ki: ‘Onların, zahire karşılığında verdikleri bedellerini de yüklerinin içine koyun! Böylece belki ailelerine döndüklerinde bunun farkına varıp yine gelirler.’ Babalarının yanına dönünce: ‘Sevgili babamız, dediler, bize erzak verilmedi! Gelecek sefer, öbür kardeşimizi de bizimle beraber gönder ki onu vesile ederek tahsisatımızı alabilelim. Ayrıca onu gözümüz gibi koruyacağımıza kesin söz veriyoruz!’ Yakup dedi ki: ‘Daha önce onun kardeşini size emanet ettiğim gibi bunu da size inanıp emanet edeyim, öyle mi! (Ben size değil yalnız Allah’a güvenirim). Çünkü Allah, en hayırlı koruyandır ve O, merhametlilerin en merhametlisidir.’”

(Yusuf sûresi, 12/61-64).

Kardeşleri, Bünyamin’i Babasından İstiyorlar

Daha önce Hazreti Yusuf’un kardeşleri, onu koruyacaklarını söylerken güç ve kuvvetlerine güveniyor, onunla övünüyor, kendilerini bu özellikleriyle anlatıyorlardı. Aradan yıllar geçmiş ve belli bir yaşa gelmişlerdi ama bu mizaçları değiş-