Bünyamin’i Alamadan Geri Dönüyorlar

َفَلَمَّا اسْ تَيْئَسُ وا مِنْهُ خَلَصُ وا نَجِ يًّا قَالَ كَبِيرُهُمْ أَلَمْ تَعْلَمۤوا أَنَّ أَبَاكُمْ قَدْ أَخَذ

عَلَيْكُمْ مَوْ ثِقًا مِنَ اهللِ وَ مِنْ قَبْلُ مَا فَرَّطْتُمْ فِي يُوسُ فَ فَلَنْ أَبْرَحَ اأْلْ َرْضَ

حَتّٰى يَأْذَنَ لِۤي أَبِۤي أَوْ يَحْ كُمَ اهللُ لِي وَ هُوَ خَيْرُ الْحَاكِمِينَ

“Yusuf’un onu (Bünyamin’i) vermesinden ümitlerini kestileri vakit, kendi aralarında görüşmek için kenara çekildiler. Ağabeyleri dedi ki: ‘Allah’ı şahit tutarak babanızın sizden kesin söz aldığını ve daha önce Yusuf hakkında ifratkar bir davranışta bulunduğunuzu nasıl olur da bilmezlikten gelebilirsiniz? Ne yüzle döneceksiniz? Ben buradan bir adım bile atmam, ayrılmam; ancak babam bana izin verirse yahut hüküm verenlerin en hayırlısı olan Allah hükmünü bildirirse, o başka!’”

(Yusuf sûresi, 12/80).

Bünyamin’i Alamadan Geri Dönüyorlar

Kardeşleri, Bünyamin’i Hazreti Yusuf’tan alamadılar. Bünyamin Hazreti Yusuf’un yanında kalıp Mısır’a yerleşmenin ikinci adımını oluşturacaktı. Allah’ın yönlendirmesi ve peygamber fetanetiyle ortaya çıkan bu manzara, babaları Hazreti Yakup için ikinci bir hüzün sebebi olacaktı. Bütün tembihlerine rağmen, çok sevdiği ikinci oğlundan da ayrılık günleri başlayacaktı. Olayın sıkıntısını yaşayan kardeşler, hüzün ve telaş içerisinde bir kenara çekilip fısıldaşmaya başladılar. En büyükleri olan Yahuda, insaflı biriydi. Yıllar önce Hazreti Yusuf’un kuyuya atılmasını teklif ederek onun öldürülmesini engellemişti. O zamandan içinde kalan bir ukde