Açık ve Anlaşılır Bir Kitap

ِالٓرٰ تِلْكَ اٰيَاتُ الْكِتَابِ الْمُبِين

“Elif, Lâm, Râ. Bunlar, hakkı açıklayan, Hak’tan geldiği aşikâr olan kitabın âyetleridir.”

(Yusuf sûresi, 12/1).

Açık ve Anlaşılır Bir Kitap

Yusuf sûresi de dâhil olmak üzere bazı sûrelerin başında bulunan ve şifreli mesajlar sunan harflere hurûf-u mukattaa denir. İlk dönemden itibaren müfessirler bu harfler üzerinde genişçe durmuş, bunların ne anlama geldiğine dair oldukça dikkat çekici ve farklı yorumlar yapmışlardır. Ancak hepsinin ortak düşüncesi, bunların sırlı mânâlar sakladığı ve Kur’ân’ın mucizeliğinin bir yönü olduğudur. Âyetin sonundaki mübîn kelimesi ibâne masdarından türemiş olup apaçık söyleyen ve kendisi de apaçık olan mânâlarına gelir. Kitabın apaçık olması ve açık konuşması onun dil zenginliği, beyan ve üslup güzelliğiyle açıklanabilir. Yani Kur’ân, öyle zengin bir dil, öyle harika bir beyan, öyle güzel bir üslupla gelmiş ve ele aldığı mevzuları o kadar güzel açıklamıştır ki onun üstüne başka bir beyan olamaz. Onun bu yönünü en yüksek seviyede anlayanlar elbette dil, edebiyat ve ilim erbabıdır. Ancak Kur’ân’ın üslubundaki güzelliğin bir neticesi olarak diğer insanlar da onun bu özelliğini zevk etmekten mahrum kalmazlar. Dolayısıyla herkes onu kendi seviyesine göre idrak eder.