Yıllar Sonra İlk Buluşma

وَ لَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ قَالَ ائْتُونِي بِأَخٍ لَكُمْ مِنْ أَبِيكُمْ أَاَاَلَ تَرَوْ نَ أَنِّي أُوفِي

الْكَيْلَ وَ أَنَا خَيْرُ الْمُنْزِلِينَ ۝ فَإِنْ لَمْ تَأْتُونِي بِهِ فَاَلَ كَيْلَ لَكُمْ عِ نْدِ ي وَ اَاَلَ تَقْرَ بُون

“Zahire yüklerini hazırlatınca Yusuf onlara dedi ki: ‘Bir dahaki sefere baba bir kardeşinizi de getirin. Gördüğünüz gibi ben size tam ölçek veriyorum ve ben dışardan gelen misafirleri ağırlamaya ziyadesiyle özen göstermekteyim. Eğer onu getirmezseniz o zaman ne bir hisse bekleyin ne de buralara uğrayın!’”

(Yusuf sûresi, 12/59-60)

Yıllar Sonra İlk Buluşma

Hazreti Yusuf ve kardeşleri aradan uzun bir zaman geçtikten sonra ilk defa bir araya gelmişlerdi. Kardeşleri dışarıdan yardım almaya gelmiş muhtaç kimseler olarak, herkese yardım etmek isteyen şefkatli ve cömert bir idareci olan Hazreti Yusuf’un karşısında duruyorlardı. Böyle bir konumda onun yapacağı şey elbette onları güzelce yedirip içirerek ikramda bulunmaktı. Ayrıca onların yükünü tam olarak koydu, hiçbir şeylerini eksik bırakmadı. Bu davranışıyla o bir taraftan inancının gereğini ortaya koyarak iyi bir temsil sergiliyor, diğer taraftan da kardeşlerinin güvenini kazanarak Bünyamin’i getirmeleri için zemin hazırlıyordu. Nitekim kardeşleri gördükleri ikram ve izzet karşısında tekrar yardım istemeye gelecek cesareti toplamışlardı.