bazıları tarafından dahi çeşitli eziyet ve hakaretlere maruz bırakılmıştı. Allah Teâlâ, Yusuf sûresinde baştan sona imtihan dolu fakat nihayeti mutlu biten bir hayatı destanlaştırarak Efendimiz’e şöyle bir teselli ve takviye edici mesaj vermiştir: “Hazreti Yakup ve Hazreti Yusuf da senin gibi birer nebidir. Öz evlatları Hazreti Yakub’a, üvey kardeşleri de Hazreti Yusuf’a çektirdikleri gibi senin kavmin de sana çektirecektir. Bu hep böyle olagelmiştir. Fakat sakın mahzun olma, sabret; akıbet senin lehine olacaktır.”

5.Tasavvuf geleneği ve işarî tefsir²⁰ açısından bakıldığında Hazreti Yusuf kıssasından çok sayıda nükte çıkarılabilir. Zira sûre boyunca pek çok ruhî tecrübe anlatılmaktadır. Mesela Hazreti Yusuf’un kuyuya atılması ve orada tamamen Allah ile baş başa kalması bize tasavvuftaki çile, halvet gibi kavramları hatırlatır. Bunun bir benzerini Efendimiz (sallallahu aleyhi vesellem), kendisine vahiy gelmeden önce, Hira’da uzun süre yalnız kalıp kendini tamamıyla Allah’a vermesiyle iradi olarak yaşamıştır. Hazreti Yusuf da peygamberlik misyonu adına kuyuda bir hazırlık dönemi yaşamıştır denebilir. Şüphesiz babası Hazreti Yakub’un evinde böyle bir hazırlık yaşamasına imkân yoktu. Zira orada kardeşleri tarafından baskı ve takip altındaydı. Cenab-ı Allah, ona kuyuyu “çilehane” yaptı. Daha sonra hapishanede onu seyr u sülûk-i ruhaniye (kalp ve ruh ufkunda seyahat) tâbi tuttu. Hapishane hayatını çok iyi değerlendiren Hazreti Yusuf da orayı, Üstad Bediüzzaman’ın ifadesiyle, bir medrese-i Yusufiye hâline getirdi.²¹Dini en güzel şekilde temsil ederek hapistekileri tevhid gerçeğine uyandırdı ve o zor şartlarda dahi tebliğ ve irşattan geri durmadı. Geri durmak bir