basıp onlara kendi canları gibi sahip çıkmaları anlatılırken de kullanılır.137 Yusuf (aleyhisselâm), öz kardeşi Bünyamin’i yanına alıp kendini tanıttıktan sonra, onu önceden hazırlamak ve teselli etmek için “Onların sana yaptıklarından/yapacaklarından dolayı üzülme!” diyor. “Hem geçmişte yaptıklarından hem de ileride yapacaklarından dolayı üzülme.” demek istiyor. Âyetin son kelimesinin muzari gelmesi bu iki mânâya da imkân verir. Burada ayrıca Hazret Yusuf’un adamlarının Bünyamin’in yüküne kralın tasını koyması meselesine de bir işaret vardır. Yani burada başına bazı şeyler gelecek, sakın üzülme diye tembih edilmiş oluyor. Hazreti Yusuf’un kardeşleri, geçmişte ona yaptıkları kötü muameleleri Bünyamin’e de yapmışlardı. Çünkü anneleri farklıydı ve babaları tarafından daha fazla sevilip gözetildiği için onu sevmiyorlardı. Hazreti Yusuf’u kuyuya attıktan sonra ona da ikinci sınıf insan muamelesi yapmışlar, kendi evinde bir parya gibi davranmışlardı. Bu açıdan Bünyamin, Hazreti Yusuf’un kaderine benzer bir hayat yaşıyordu. Zannediyorum onların Bünyamin hakkındaki bu görüşleri daha sonraki devirlere kadar sirayet etmiştir. İsrailoğulları’nın tarihinde Bünyamin’in kabilesi diğer kabilelerin hedefi hâline gelmiş, aralarında yaptıkları savaşlarda büyük kayıplar vermiş, hatta bitme noktasına gelmiştir. Bir zaman Bünyamin’in bizzat nefsine yapılan dışlayıcı muamele daha sonra onun nesline yapılmıştır.