madı, ayıplamadı, kınamadı. Hiç kimsenin onurunu kırmadı. Allah’ı hatırlatarak konuyu noktaladı. Bu, bir peygamber terbiyesidir. Peygamberler en kritik, en sevinçli, en heyecanlı, en hüzünlü ya da en korkulu anlarda dahi muvazenesini bozmaz, etrafı kırıp dökmezler. Muhataplarının akıbetini nazara alırlar. Bu yüzden hep dengeli düşünür ve dengeli davranırlar. Evet peygamberler kamil manada denge insanıdırlar. Âyetten, bazen “Ben size dememiş miydim!” şeklinde konuşmanın mahzurlu olmadığını da öğrenmiş oluyoruz. Eğer bir yerde gerçek bir üstünlük, bir haklılık varsa orada muhataba bu kadarcık bir hatırlatma yapılabilir. Bu kendisine hitap edilen kişiye de faydalı olacak, onun hak ve hakikati daha net görmesini sağlayacaktır.