Yetime yedirme-içirme de akabedir. Mecazın enginliklerine açıldıkça, karşımıza daha nice mânâlar çıkacaktır. Belli bir İslâmî kültürden mahrum ve bu mahrumiyetten kaynaklanan bir nevi kimsesizlikle, el atanın kucağında kalan nice yetimler… İşte bunlara yurt ve yuvalar hazırlama, ellerinden tutup onları evc-i kemale çıkarma yollarını araştırma, bu gayeye matuf yedirme ve içirme… bu da apayrı bir tepe ve akabe...

Öyle Olsaydı Biz Nasıl Muamele Beklerdik?

İnsanlar çok kere içinde bulunmadıkları güzel ve hayırlı faaliyetleri kınar ve hafife alırlar. Bu durum göz önünde tutularak, o güzel faaliyetlerden uzaklaşan her bir şahıstan, uzaklaştığı ölçüde bu türlü tavırlar tabiî kabul edilmelidir. Çünkü onun acı kaderi ve yüzüne ekşi ekşi bakan tali’i böyle yapmayı gerektirmektedir. Evet, böyle bir neticeye düşene ancak acınır ve şefkat edilir. Bize düşen, aynı duruma düşmüş olsaydık nasıl bir mukabele beklerdik, işte o mukabeleyi o şahsa çok görmemektir.

Gün Dönüyor

Okumak, düşünmek, tefekkür etmek, eşya ve hâdiseleri tükenme bilmeyen bir tecessüs iştahıyla kurcalayıp durmak ve vakti en iyi şekilde değerlendirerek bütün çalışmalarda metotlu olabilmek… bunlar hep birer mü’min sıfatıdır. Zira, mü’mini bu sıfatlarıyla ele alan yüzlerce âyet ve hadis vardır. Kâfirlerde asıl olan ise, bu sıfatların aksiyle vasıflanmaktır. Ancak, akide ve imanın dışında kalan pek çok sıfatta mü’min ile kâfir, sıfatları itibarıyla yer yer farklılıklar arz edebilirler ve bu her zaman mümkün ve vâkidir.

Bu sebepledir ki, pek çok mü’mini kâfir sıfatlarıyla, pek çok kâfiri de mü’min sıfatlarıyla iç içe görürüz. Bu ittisaf, ne mü’mini kâfir ne de kâfiri mü’min yapar; fakat Cenâb-ı Hakk’ın onlar hakkında vereceği hükümlere, birer şart-ı âdî keyfiyetiyle bu sıfatlar müessir olabilirler.