Benliği Terk etme

Benliği ve benlik buudlu şeyleri terk etmek çok önemlidir ve önemine binaen de üzerinde ne kadar durulsa yeridir. Zira kâmil insan olabilmenin birinci şartı budur. O ise, insan olmanın yegâne gayesidir. Şeytan, benlik ve enaniyet sebebiyle huzurdan kovulmuştur. Her hâlde, onun huzurdan kovulmasını netice veren şeyler, insanın huzura kabulüne sebep olacak değildir. Hâlbuki kâmil insan olma, Cenâb-ı Hakk’ın huzur-u hâssına kabul demektir. İlim-irfan, elde edilen mertebeye sadece buud kazandırabilir. Yoksa, bizzat mânevî mertebe kazandıramaz. Zannediyorum ilmine, irfanına güvenip caka satanlar, ahirette bir çobandan farksız olarak haşrolacaklardır.

Hayatı Kucaklamak İçin

Biz Cenâb-ı Hakk’a olan bağlılığımızı yürekten devam ettirirsek, O’nun da bize olan ihsanı devam eder. Böylece, ister cemiyet isterse devletler arası platformda hedeflenen yerlere varabiliriz. Ama biz, bizim Allah katındaki kredimizi sarsacak davranışlar içine girersek, Cenâb-ı Hak da şimdiye kadar olan inayetini keser ve yaptığımız bütün işler de heba olur gider ve fiyasko ile sonuçlanır. Bizim hayatı yorumlamamızdan çok, zamanın bizi yorumlaması önemlidir. Çünkü onun yorumlamalarında hiç hata payı yoktur. Eğer zamanın yorumundan sıhhatli çıkmak istiyorsak, mutlaka davranışlarımız Cenâb-ı Hak’la irtibat endeksli olmalıdır. Evet, davranışa yansımayan düşüncelerin hayattan nasibi oldukça az olsa gerek. Onlarla hayatın içine girmek ve hayatı bir bütün olarak kucaklamak mümkün değildir.

Yokluk - Varlık

Bugün üzerinde durulması gerekli olan en önemli yokluk, Hakk’ın nimetlerine karşı şükür ve şuur yokluğudur. Keşke her nimete kendi cinsinden şükürle mukabele ederek, o nimeti artırma yollarını araştırabilseydik! Evet işte o zaman, yokluğun bağrında, nasıl varlık cilvelerinin parıldadığını görecektik…