On Birinci Bölüm MÜTEFERRİK

Fetret Devri

Günümüzün fetret devri olduğunu ifade ederek cehaletin mazeret olabileceğini söylemek, insanlara suiistimal kapısını açmak demektir. Bu ise önü alınamayacak hataların doğmasına sebebiyet verebilir.

Hastalık - Keffaret İlişkisi

Bazen olabilir; her zaman değil. Bir insan kendi irade veya kendi dikkatsizliğiyle kendi başına bir iş açarsa, bundan mesul de olur. Meselâ, eline bıçağı alıp, intihar etmek için orasını burasını keser sonra da ölmeyip yaralı kalırsa bu ona keffaret olmaz. Hatta kendisine emanet edilen vücuduna zarar verdiği için ind-i ilâhîde mesul bile sayılır. Ancak, bardak elinden düşse, ayağına çarpıp kırılsa ve ayağı da yanmış veya kanamış olsa, o bardak onun adına bir sadaka, acısı da günahına keffaret olur. Buzun üstüne yatıp da bundan dolayı hastalansa mesul olur; ama farkına varmadan pencere açılıp da onu grip yakalamış olsa, bunda günahlara keffaret söz konusu olabilir.

Öyle Bir Sultana Vezir Ol ki..!

Erzurum’da bir Habib Baba varmış eskiden (4. Murad devrinde). Evliyâullahtan bir zat... Bu zat, hacca gitmeye karar vermiş. O günlerde hacılar yurdun dört bir yanından gelip İstanbul’da toplanır, oradan da kervanlar hâlinde yola çıkarlarmış. Habib Baba da, “Yola çıkmadan önce bir temizlik yapayım.” deyip İstanbul’da bir hamama gidivermiş. Aksilik ya, o gün o hamama vüzerâ gelecekmiş; dolayısıyla da kimse içeri alınmamış. Habip Baba da bu yasağa takılmış ama, “Ben şuracıkta bir kurnada yıkanıveririm.” diye yalvarıp yakarınca sadece ona hususî bir izin çıkmış.