Sekizinci Bölüm BİR ZAVİYEDEN HADİS

Cibril’in Efendimiz’i Kucaklaması

Vahyin başlangıcında, gelen ilk “Oku!” fermanına Efendimiz (sallallâhu aleyhi ve sellem), “Ben okuma bilmem ki?” karşılığını verince, Hz. Cibril O’nu kucaklayıp sıkmıştır. Bu ameliye, Efendimiz’i melekûtiyete hazırlamak ve O’nun bu istikametteki istidatlarını ateşlemek içindir. Bu gibi durumlar rüyada bile olsa, insan uyandığında onun fizikî tesirini vücudunda hissedebilir. Elbette, melekûtiyete hazırlanmak kolay iş değildir!..

İstidatları Kullanmada Efendimiz’in (sallallâhu aleyhi ve sellem) Fetaneti

Hz. Halid’in irşad için Yemen’e gönderilmesi ve bir müddet sonra geriye alınıp yerine Hz. Ali’nin vazifelendirilmesi bir vak’adır. Ama bu vak’anın, Efendimiz (sallallâhu aleyhi ve sellem) için söylenen yukarıdaki hükümle çelişkili bir yanı yoktur. Şöyle ki:

Evvelâ: Hz. Halid hassas bir insandır. Hatta bazı zayıf rivayetlerin anlattığına göre, daha İslâm’a girişinin ikinci gününde, sefere çıkan bir seriyyeye katılamadığı için, evine çekilmiş ve sabaha kadar ağlamıştı. Bundan da anlaşıldığı üzere, O’nun irşad ve tebliğ adına dahi olsa, bazı beklentileri vardı. O her zaman aktif ve vazife peşindeydi. Şimdi böyle bir kabiliyet ve istidadı yerli-yerinde kullanmak oldukça zor bir meseledir. Bu zorluğun bir yönü, istihdam edene ait olsa –ki Efendimiz (sallallâhu aleyhi ve sellem) için böyle bir durum söz konusu olamaz– diğer yönü de Hz. Halid’e aittir. Çünkü o esnada Hz. Halid, verilen her şeyi yapabileceğine inanmaktadır. Onun içindir ki, Efendimiz (sallallâhu aleyhi ve sellem), Hz. Halid’i Yemen’e göndererek âdeta eline bir mezura vermiş ve ona, “Kendi boyunun ölçüsünü kendin al!” demiştir. Böyle bir tecrübeye Hz. Halid’in ihtiyacı vardır. Öyleyse irşad adına yapılan böyle bir gönderme işi, Yemenlileri olmasa bile, Hz. Halid’i irşad etme bakımından fevkalâde isabetli ve yerindedir.