Meselenin diğer bir yanı da şudur: Biz hayatımızı Rabbimiz’e ibadete göre ayarlarsak, aradaki dünyevî işlerimize ait karanlık zaman dilimleri dahi, o aydınlık zaman dilimleriyle aydınlanır. Neticede, bütün bir hayat ibadete dönüşür. Hâlis niyetle bütün soluklar tesbih olur ve böyle bir niyet ve gayretle sanki bütün hayatımız Rabbimiz’in emirleri istikametinde geçiyormuş gibi bereketlenir. Zaten ebedî saadete mazhar olmanın sırrı da buradadır.

Bir - İki Ölçü

İnsanlığa hizmet yolunun öncüsü olanlar her an kendi durumlarını gözden geçirmekle beraber, birlikte çalıştıkları arkadaşların kabiliyetleri ölçüsünde görev yapmalarını da sağlamayı ihmal etmemeliler. Vazife bizim hayatımızdır. Biz, hizmet ettikçe canlı kalırız ve aksiyonumuzu kaybettiğimiz zaman da kurur ve ölürüz. Bu itibarla her bir ferde, sorumluluk duygusu, vazife şuuru kazandırılarak mutlaka birer vazife tevdi edilmelidir.

Vazifeli olmanın çeşitli yönlerden faydaları vardır:

1. İnsan, üzerindeki vazifenin verdiği mesuliyet duygusuyla daima düşünecek, düşündüklerini pratiğe dönüştürecek ve sorumluluklarını aksatmamaya çalışacaktır. Neticede mâsiyetten ve mâlâyâniyattan da kendisini alıkoymuş olacaktır.

2. Pek çok vak’anın şehadetiyle diyebiliriz ki, vazifeli şahıslara Cenâb-ı Hakk’ın inayeti eksik olmuyor. Yani Allah’ın dinine yardımcı olmaya çalışanlar, bununla O’nun rızasını, yakınlığını arzu edenler, kat’iyen ihmal edilmiyor. Bazen bir ferdin Allah adına çok cüz’î bir gayreti, büyük bir dua yerine geçiyor.. ve Rabbimiz bu duaya icabet ediyor, onu koruyor ve bu hâl devamlı hayra vesile oluyor.. yani hayır hayırlar doğuruyor.. neticede de ortaya çıkan salih daire içerisinde hayat, hayırlarla dopdolu devam edip gidiyor. Zaten “Siz Allah’ın dinine yardım ederseniz, O da size yardım eder.”²³ âyeti de