bize bu hakikati anlatmıyor mu? Yani siz O’nun dinine destek olursanız O da size yardımcı olacak, ayağınızı kaydırmayacak ve sizi dinde sabit kılacaktır. Kur’ân-ı Kerim’de bu şekilde karşılıklı, biri diğerine bağlı söz vermeyi ifade eden pek çok âyet mevcuttur. Meselâ, Bakara sûresindeki bir âyet-i kerimede şöyle buyrulmaktadır: “Siz bana vaadinizi yerine getirin, Ben de vaadimi yerine getireyim.”²⁴

Evet, Allah (celle celâluhu) hakkında hulfü’l-vaad düşünülemez. Söz verip sözünde durmama ancak bizde olur. Öyle ise biz O’nunla olan ahdimizde sabit kalmalıyız ki O da bizi o yolda daim ve kaim eylesin.

Darılma Yok Dayanma Var

Bazen bir mü’minin yapması gereken mükellefiyetler adına yüklendiğimiz işlerden dolayı öylesine bunalıyoruz ki “Noktalansın şu hayat, ölümün kollarında.” diyesimiz geliyor. Fakat birden emanetin, O’nun olduğu inancı ile irkiliyor ve bu düşünceyi büyük bir saygısızlık olarak görüyoruz. Evet, emanet O’nun olunca artık sen O’na karışamazsın. İsterse seni zincire vurmuş olsun. “Of” bile demeden ve darılmanın en küçüğünü bile göstermeden dayanmak zorundasın.

Bu düşüncenin, insanın ruhunda kök salması biraz mârifet-i Sâni’ ve muhabbet-i Sâni’ ile bütünleşmeye bağlı. Öyleyse bizler, tevhid akidesinin gereği olarak daima O’nu düşünmeli, O’nu duymalı ve O’nu söylemeliyiz.

Hz. Muhammed’in (sallallâhu aleyhi ve sellem) Huzurunda ve...

Benim Hz. Muhammed’in (sallallâhu aleyhi ve sellem) huzuruna gitmeye çok iştiyakım vardı –hâlen de öyledir-. Fakat oralara gidebilecek maddî imkâna sahip değildim.