Mü’minin inandıklarını yaşaması, şeytanı şirazeden çıkarır ve feryada boğar. Allah’ı hoşnut edecek her tavır ve davranış şeytana ölüm sancıları çektirir. İlâhî gadabı celbeden bütün sebepler, nasıl şeytanı sonsuz sürur ve sevince garkediyorsa, lâhut âlemini memnun eden sebepler de onu ızdırabın uçsuz-bucaksız gayyalarına iter ve kıvrandırır.

Kulun, Allah’a en yakın olduğu yer secdedir.²⁰⁶ Secde, mü’mini miraca erdirecek ölçüde bir kurbet vesiledir.. ve kulun her secde edişi, şeytanı bin feryada boğar. Eğer cin ve insanlar bu sesi duysalardı, belki kulaklarının zarı patlar, belki de sesin şiddetinden bayılıp yere düşerlerdi. Şeytan, “Secde ile emrolundum, etmedim ve kovuldum. O ise etti, kurtuldu!”²⁰⁷ der ve çığlık çığlık dövünür.

Kullar içinde Allah’a en yakın olan İnsanlığın İftihar Tablosu’nun (sallallâhu aleyhi ve sellem) doğumu da şeytanı feryada boğmuştu. Zira o gün, Allah’ın en sevgilisi Habibullah doğmuştu… İhtimal ki o gece putları yüzüstü yere yıkan şeytanın feryadı idi. Ve ihtimal ki Sava gölü, bu feryatla batmış ve bin yıldan beri yanan ateş bu feryatla sönmüş.. ve yine Kisra’nın sarayı da bu feryatla yıkılmıştı.²⁰⁸