de, insanlar burada kin, nefret, haset gibi kalbî hastalıklarına karşı savaş verir; belki bazen yenik düşer, bazen galebe çalarlar ama, yılmadan, usanmadan hep bu kavgalarına devam ederler ise, ahirette de böylesine kötü duyguların kalblerinden silinmesi şekliyle mükâfat görürler. Ancak onlar da bilirler ki, bu duyguların kalblerinden silinmiş olması onlara Cenâb-ı Hakk’ın engin rahmetinin bir tezahürüdür. Yoksa dünyada yakından tanıdıkları ve karşılarında bazen âciz kaldıkları bu duyguların kendilerine bakan güç ve iradeyle ortadan kaldırılmış olması imkânsızdır.

Evet, kudret yurdu olan ahirette, her nimet insana “Allah” dedirttiği gibi, bu nimet de yine insanlara Allah’ı hatırlatacak ve “Allah” dedirtecektir. O Allah ki, kendisini bize “Rahmân ve Rahîm” olarak tanıtmaktadır. Bir hadisin de işaret ettiği gibi, dünyada O’nun rahmetinin ancak yüzde biri tecellî etmektedir. Geriye kalan kısım ise, bütünüyle ahirette tecellî edecektir. İşte böyle bir tecellî ile Cennet ehlinin kalblerinden kin ve nefret duyguları silinecek ve onlar, her şeyleriyle insan olarak kalmakla birlikte âdeta melekleşeceklerdir.

Burada son bir mülâhazayı da arz etmeden geçemeyeceğim. Nice insanlar vardır ki, maddî açıdan mutluluk adına her türlü imkâna sahiptirler. Fakat içlerinde kendilerini rahatsız eden herhangi bir sebeple, hakikî huzur ve mutluluktan her zaman mahrumdurlar. Aynen onun gibi, insanlar, altlarından ırmaklar akan, her türlü konfor ve rahatın mevcut olduğu bir Cennet’te dahi olsalar, eğer içlerinde kendilerini rahatsız edecek bir duygu, bir endişe var ise, orası onlara hususî bir Cehennem olacaktır. Yani insan Cennet’te olabilir, etrafında huri-gılman bulunabilir; fakat kalbi sürekli huzura açık ve huzursuzluğa götürücü sebeplere kapalı değilse, o insan yine rahatsızlık duyabilir. Hâlbuki insanın rahatsızlık duyduğu yer Cennet değildir. Öyleyse insanın bulunduğu mekânın Cennet olması ne ölçüde önemli ise, o insanın iç dünyasının Cennet’e göre ayarlanmış olması da o derece önemlidir ve hamd edilmesi gereken en büyük nimet de işte budur!