Kur’ân Mucizedir

Kur’ân’da, beşere, meleğe, cinne ve şeytana ait sözlerin nakledildiği doğrudur. Ancak, Kur’ân’ın bunları nakletmesi değil, naklediş keyfiyeti, kullanılan malzeme ve motiflerin seçilişi mucizedir. Ayrıca, bu haberlerin gaybî olması yönüyle de mucizevî bir durumun varlığı söz konusudur.

Evet, burada evvelâ, Kur’ân-ı Kerim’de kullanılan malzemenin seçilişi harikulâdedir. Yani Kur’ân, ele aldığı mevzuları öyle bir malzeme ve üslûpla ifade etmiştir ki, daha ötesinde ifade olamaz.. evet, böyle bir ifadeye ne cin ne insan ne de melek güç yetiremez. Ne var ki bu mucizevî keyfiyeti görmek için mutlaka Kur’ân âyetlerine ihatalı bir gözle bakmak icap eder. Şimdi isterseniz meseleyi müşahhaslaştırmak için biraz daha açalım:

Bizler, bazen ruhumuzda öyle şeyler hissederiz ki, bunları ifadeye kat’iyen güç yetiremeyiz.. yetiremeyiz de böyle durumlarda çok defa Âkif’in dediği gibi:

“ Ağlarım, ağlatamam; hissederim söyleyemem;

Dili bağlı kalbimin, ondan ne kadar bîzârım!” der ve çaresizlik içinde kalakalırız.

Evet, konuşurken, yazarken kendini ve iç derinliklerini dinleyebilen pek çok kimse, hep hissettiği şeyleri ifade edememenin çaresizliğini yaşar. Bu da bir yönüyle âcizlik demektir. Her şeyi çok kolaylıkla ifade edebilene kıyasla, böyle bir âcizlik, diğerinin mucizeliğini netice verir. Mutlak planda böyle bir mucizeliğe layık bir tek ifadeler mecmuası vardır; o da hiç şüphesiz ki Kur’ân’dır.

Şimdi, söz konusu âyetler bu zaviyeden ele alındığında, diyebiliriz ki, Kur’ân’ın konuşturduğu şeytan olsun, cin olsun, melek olsun veya Firavun, Nemrut ya da Şeddat olsun maksadı ifadede kullanılan üslûp tamamen Kur’ân’a aittir. Bu üslûp öyle harikadır ki, bütün işârî, remzî mânâlara açık olduğu gibi, çok geniş yorumlara, tefsirlere de müsaittir. Hiç kimse böyle bir maksadı o türlü malzeme ve motiflerle ifade edememiştir ve edemez de.