Son iki asır itibarıyla ise, Kur’ân kültürüne vâkıf insan sayısı yok denecek kadar azdır. Daha önceki üç asırda bu nispet, mevcudun üçte birine ulaşıyor olduğu söylenebilir.

Bununla beraber günümüzde Kur’ân’a ciddî bir yöneliş var. Daha önceleri yaşanmış mahrumiyet, sanki içlerde sadece hasret mayalamış da, şimdilerde insanımız, önü alınmaz bir hasretin sevkiyle ve olabildiğince bir coşku ve heyecanla Kur’ân ruhuna ve Kur’ân kültürüne yönelmektedir.

Gerçek Kur’ân kültürü; Kur’ân’ın dünya ve ukbâyı kucaklayan derinliğiyle alınıp hayata mâledilmesiyle mümkündür. Eşya ve hâdiseleri Kur’ân perspektifinde yorumlama, Kur’ân kültürüne ait ayrı bir televvündür. Şimdilerde dünyamız pek çok yanı itibarıyla, bu kültür televvünüyle âdeta renk renk açmış çiçeklerle dolu bir bahçeye benziyor...

Ondaki güzellik ve rayiha, her istidat sahibini kendinden geçirecek kadar büyüleyicidir. Evet, sanki şimdiler, büyük istidatların Kur’ân dünyasına dehalet mevsimi gibi. Gelecekte, bu anlayış daha bir gelişecek ve –inşâallah– hayatı bütün üniteleriyle tesir sahasına çekecektir.

Kim bilir belki de o, yarınki dünya hayatının bizzat kendisi olacaktır!.

Belhum Edal

أُولٰئِكَ كَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ³⁶ âyeti:

1. Dünyevî zevkleri tatma ve lezzetleri yaşama açısından onlar, hayvan gibi veya onlardan daha aşağıdırlar.

2. Bir rivayete göre Allah (celle celâluhu) ahirette bütün hayvanları bir tek nev’ (tür) olarak yaratacak ve onlar o şekilde Cennet’ten lezzet alacaklar. Ama kâfirler o zevkten dahi mahrum kalacaklar, mânâsına gelir.