Allah dostlarından bazıları da belâ ve musibetlerin, aynı zamanda daha büyük musibetlere karşı bir paratoner olduğunu söylemektedirler. Yani Allah (celle celâluhu) bir musibetle, başka gelecek musibetleri savar ve dolaylı yoldan insanlığa merhamet eder. Meselâ, bu tespite göre, Türkiye’nin 2. Dünya Savaşı’na katılmamasını değerlendirecek olursak; Türkiye 2. Dünya Savaşı’nda neredeyse Almanların yanında yer alacaktı, alacaktı ve kıl payı ile kurtuldu. Evet, Cenâb-ı Hak, Türkiye’yi düşmanlarının eliyle bu badireden kurtardı. Yoksa Almanlarla birlikte mağlup düştüğümüz zaman Türkiye, Ankara’ya kadar Rusya’nın elinde kalırdı ve akıbetimiz bugünkü Gürcistan ve Azerbaycan gibi olabilirdi.. hatta daha beteri de Türkiye’nin diğer yarısında da, Amerikan bayrağı dalganabilir ve Almanya’nın başına gelenler aynen bizim başımıza da gelebilirdi.

İşte Allah, bir avuç kurbanla böyle belâ ve musibeti savdıysa az şey kaybedilmiş, çok şey kazanılmıştır. Rusya’daki Müslümanların çektiklerine bakılınca, bizim çektiklerimiz bir şey sayılmaz. Daha çok sıkıntı çekenlere bakıp değerlendirmeyi ona göre yapmalıyız. Ancak o zaman, “Her işinde, bir değil bin hikmeti vardır. Allah abes fiil işlemez.” hakikatini daha iyi anlarız.