Yuva ve Mektep

Her millet, ülkesini, insanını ve millî değerlerini onlara emanet edeceği genç kuşakları, kendi düşünce dünyası istikametinde ve kendi kültürüyle yetiştirme mecburiyetindedir. Yoksa, o milletin gelecekte kendi olarak kalması mümkün değildir. Nesillerin yetiştirilmesinde hemen herkesin kabul ettiği iki hayatî müessese vardır.. ve önemi itibarıyla da, bunlardan birini diğerine tercih etmek oldukça zordur: Bunlardan biri yuva, öteki de mekteptir.

Cismaniyet Mahbesinde Yaşayanlar

Hayatlarını cismaniyetin dar mahbesinde yaşayanlar, dünyadan kâm alıp dünya nimetlerinden tam istifade ettikleri gençlik dönemlerinde, bir kısım geçici zevkler duyup tatsalar bile, hemen her zaman hicranlı ve iç içe burkuntularla kıvrım kıvrımdırlar. Hele yaşlanıp da cismanî hazlardan faydalanamaz hâle geldikleri veya dünya nimetlerinden bütün bütün mahrum edildikleri zaman, öyle sefilleşirler ki, doğrusu, bu hâlleriyle onlara acımamak elden gelmez.

O Kafalar

İnsanımızın gerçek mutluluk ve saadetini arzu etmeyen bazı tali’sizler, bugüne kadar, bir kerecik olsun tarihî hakikatleri görmeye, onlarla yüz yüze gelmeye cesaret edemediler. Hele o, zirveleri tutan ve çok defa o çalıma boğulanlar, hiç mi hiç bâtıl vehimlerden, modern hurafelerden ve fikirleri felç eden tabulardan kurtulamadılar. Daha acısı da bu alîl ruhlar, kendilerini küçük düşüren bu kabîl hastalıklarını birer meziyet gibi gördü ve gösterdiler.. ve ne olduklarını hiçbir zaman hissedemediler.. hissedemediler de hastalığını hissetmeyen hastalar gibi hep şifaya kapalı kaldılar.