Araplar içinde de aynı istikamette düşünceler söz konusudur. Zira, günümüze doğru gelinirken, bütün dünyada bu cereyan körüklendi. Öyle ki, şimdilerde İhvan da “Arap her şeydir.” diyor. Ama onların deyişi ile, Nâsır veya Mübarek’in deyişi arasında fark vardır. Bu arada şunu da arzedeyim: Bu asırda hiç kimseye “Milliyetini veya millet düşüncesini terk et.” denmez. Müsbet mânâdaki milliyetçilikte mahzur yoktur. Belki diğer milletleri tanımayan, dışlayan ırkçılık zararlıdır.. ve işte o hususta tahşidat yapılmalıdır.

Şirk Nedir?

Şirk, tabir itibarıyla birkaç ilâha birden inanmak veya tasarrufta onları Allah’a ortak koşmak demektir. Bu mânâda cahiliye Araplarına müşrik denmesi doğrudur. Zira onlar, Allah’a inanıyorlardı ama, putlara da, âyetin ifadesiyle “Biz bunlara, sırf bizi Allah’a yaklaştırsınlar diye tapıyoruz.”⁶⁹ diyor ve onlarla alâkalı merasimlerini devam ettiriyorlardı.

Diğer taraftan Allah ve ilâh düşüncesini hiç kabul etmeyenlere münkir veya mülhid denmektedir (ateist). Cahiliye Arap mantığı içinde, “Allah’a varmak için putların vesilesine ihtiyaç vardır.” düşüncesi hâkimdi. Hatta onların içlerine girilip kafaları yoklanabilse Allah’ı kabul ettikleri görülecektir. Kur’ân bunu da tasrih ediyor: “Onlara, ‘Arzı ve semavatı kim