Önemli olan, istidatları bir taraftan kanalize etmek ve diğer yandan da bunların ruhlarına tevazu, mahviyet gibi evsâf-ı âliye aşılamaktır. Ayrıca böyle insanlar, halk arasında, nâsih ve mürşit olmalıdırlar. Zira istidatlarından birini geliştirmezlerse bozulur ve güdük kalırlar. Sadece içe kapanık kalma, muhasebe duygusuyla yetinme kâfi değil. Nâsih ve mürşit de olunmalı. Nâsih ve mürşit olup, muhasebe olmazsa, bu durumda da gönül adamı olunamaz. Binaenaleyh bütün iç ve dış istidatları bütünleştirmeli ve onların gaye-i vücutları yakalanmaya çalışılmalıdır... Yalnızca deha bir şey ifade etmez. Böyle istidatlı bir insan, mutlaka ağaç gibi meyve de vermelidir; vermezse gölgelikten başka bir işe yaramaz. Kavak ise gölge de vermez. Kısacası, böylelerin yararlı olması iç ve dış derinliğe bağlıdır.

Çocuklara Telkin

Çocuklarımıza şu dört şeyi telkinde kat’iyen kusur edilmemelidir:

1. İhlâs

2. Hizmet şuuru

3. Yaşadıkları devrin idraki

4. Hasımlara karşı başarılı olma yollarını bilmek.

İktisat ve Hukuk Kitapları

Bana bu düşünceler bir yönüyle çok garip geliyor. Zira gerçek bir İslâmî toplumda, zannediyorum, bugün yazılanların bile çoğuna ihtiyaç olmayacaktır. Diğer taraftan bugün cilt cilt yazılan o geniş kitaplar, daha ziyade mevcut sistem ve düzen içindeki gedikleri kapatmayı hedefleyerek, kaleme alınmıştır. Yani sistem kaynaklı spekülasyonları, suiistimalleri ve insanların kırk haramiliği hesaba katılarak yazılmışlardır.