“Şûle” başlığı ile ism-i Zât olan Lafz-ı Celâle’nin enginliklerinde dolaştırır bizleri ve ayrı bir mârifet heyecanıyla hoplatır gönüllerimizi.

Hemen dualarla alâkalı bir paragraf daha açar, birer fiilî dua sayılan himmetlerle, şefaatlerle tanıştırır okuyucularını.. ve döner toprak unsurunun önemini verir nazara ve arzın âlemin kalbi olduğunu hatırlatır. Sonra da bu mülâhazalarını “Kul Rabbine en çok secdede yakındır.” ile pekiştirir ve derinleştirir.

“Nokta” başlığı altında, risalelerinde sık sık üzerinde durduğu Zât-ı Ulûhiyet adına üç önemli küllî delile, âlem-i gayb ve şehadetin nokta-i iltisâkı ve berzahı sayılan vicdanı da ilave eder.. ve pek çok mütefekkirin fikrî ve ruhanî sülûklerinde üzerinde durdukları bir kapıyı da aralamış olur.

Evolüsyonun imkânsızlığını vurgular ve çok erken dönemde, çoklarına kapalı da olsa, mutasyonlarla bir yere varılamayacağını, neviden neviye geçilemeyeceğini net bir dille ifade eder. Mutlak, mücmel fakat sağlam bir düşünce ve ifade yapısıyla “Hayır!” der çıkar işin içinden.

Risale-i Nur’un diğer parçaları gibi Mesnevî-i Nuriye’yi de, Arapça baskıya hazırlayan müdakkik üstad İhsan Kasım Bey’in meşkûr hizmeti, bizim burada sunmaya çalıştığımız ölçüde yarım yamalak takdimlerden vâreste ve sa’y-i mübeccelleri her türlü takdirin üstündedir.

Aslında, Üstad İhsan Kasım Bey’in bu mübarek çalışmaları, bizim yaptığımız gibi sadece Külliyat’ın bir parçasına, hem de kuşbakışı değil de; ayrı ayrı Nur’un her meselesi, Batı standartlarına göre birer doktora mevzuu olarak ele alınıp desteklenmeliydi.. bu, hem Nur’un gerçek değerinin, akademisyenler seviyesinde bir kere daha ortaya çıkması, hem de İhsan Kasım Bey’in gayretleri ölçüsünde bir çalışma olması bakımından oldukça önemliydi. Gerçi, şimdiye kadar bir hayli genç arkadaşımız, Nurlar etrafında doktora veya master seviyesinde oldukça yoğun çalışmalar yaptılar ama, bunların hiçbiri, O Kâmet-i Bâlâ’yı büyük eseriyle aksettirecek mahiyette değildi.