– Parçalar arasında öylesine bir tenasüp, tecavüb ve teavün vardır ki, âyetler birbirini destekler, birbirinin vuzuhuna yardım ve istizahına cevap verir.

– Parça parça ve ayrı ayrı zamanlarda nazil olduğu halde, parçalar arasındaki sımsıkı münasebetten ötürü sanki bir defada nazil olmuş gibidir.

– Ayrı ayrı ve birbirinden farklı suallere cevap olduğu hâlde, kemal-i intizamından, tek bir hâdise münasebetiyle inmiş ve tek bir suale cevapmış gibi bir vahdet gösterir.

– “Tenezzülât-ı İlâhiye” tabir edilen, muhatapların anlayışlarına göre münasip bir üslûp üzere nazil olmuştur.

– Değişik zaman ve mekânlarda yaşayan insanlara tevcih-i kelâm ettiği hâlde, sühûlet-i beyanından ötürü, bir tek muhataba konuşuyor gibidir.

– Kur’ân, irşad gayeli olduğu için tekrarları tahkik ve takrir ifade eder. Maahaza, bu tekrarlar zevke kat’iyen halel vermezler; hatta tekerrür ettikçe misk gibi kokar.

– Kur’ân kalblere kût ve gıda, ruhlara da saadettir. Gıdanın tekrarı kuvveti artırır.. ve tekerrür etmekle daha me’lûf ve me’nûs hâle geldiğinden lezzeti daha da artar.”

Yirmibeşinci Söz’de harika bir sihre ulaşan bu tahlil buradaki icmalin bir tafsili, buradaki damlanın deryası ve buradaki fidelerin ormanlığı gibidir. Ayrıca, Mesnevî’deki bu kısa hatırlatmadan sonra birkaç sahife henüz geçip geçmemiştir ki, yine Kur’ân’a ait çok enfes bir mevzu kapı aralığından bizlere şunları fısıldar geçer:

“İ’lem Eyyühel-Azîz! Kur’ân-ı Kerim okunurken onu muhtelif şekillerde dinleyebilirsin:

1. Resûl-i Ekrem (aleyhissalâtü vesselâm), nübüvvet kürsüsüne çıkıp nev’-i beşere hitaben, Kur’ân’ın âyetlerini tebliğ ederken, O’nun kıraatini kalben ve hayalen dinlemek için, kulağını o zamana gönderip O’nun fem-i mübarekinden çıkıyor gibi dinleyebilirsin.