Hazreti Büreyde anlatıyor:²⁶³ Kuru hurma direği ağladıktan sonra Resûl-u Ekrem (aleyhissalâtü vesselam) elini üstüne koyup şöyle buyurdu:

إِنْ شِئْتَ أَرُدُّكَ إِلَى الْحَائِطِ الَّذِي كُنْتَ فِيهِ تَنْبُتُ لَكَ عُرُوقُكَ وَيَكْمُلُ خَلْقُكَ وَيُجَدَّدُ لَكَ خُوصٌ وَثَمَرَةٌ، وَإِنْ شِئْتَ أَغْرِسْكَ فِي الْجَنَّةِ فَيَأْكُلُ أَوْلِيَاءُ اللّٰهِ مِنْ ثَمَرِكَ²⁶⁴

Sonra ne söylüyor diye o kuru hurma direğini dinledi. Direk şöyle dedi, arkadaki sahabiler de işitti: بَلْ تَغْرِسُنِي فِي الْجَنَّةِ فَيَأْكُلُ مِنِّي أَوْلِيَاءُ اللّٰهِ وَأَكُونُ فِي مَكَانٍ لَا أَبْلٰى فِيهِ Yani, “Beni cennette dik ki, Cenâb-ı Hakk’ın sevgili kulları meyvelerimden yesin. Öyle bir mekân ki, orada bekâ var, çürümek yoktur.” Resûl-u Ekrem (aleyhissalâtü vesselam),²⁶⁵قَدْ فَعَلْتُ dedi. Sonra, ²⁶⁶اِخْتَارَ دَارَ الْبَقَاءِ عَلٰى دَارِ الْفَنَاءِ buyurdu.

Kelâm ilminin büyük imamlarından meşhur Ebû İshak İsferâyînî ise şöyle naklediyor: Resûl-u Ekrem (aleyhissalâtü vesselam) direğin yanına gitmedi, direk onun emriyle yanına geldi. Sonra Allah Resûlü emretti, yerine döndü.²⁶⁷

Hazreti Übey İbni Kâ’b der ki: Şu harika hadiseden sonra Resûl-u Ekrem (aleyhissalâtü vesselam), “Direk minberin altına konulsun.” buyurdu. Minberin altına konuldu ve Mescid-i Şerif tamir için yıkılıncaya kadar orada kaldı. O vakit Hazreti Übey İbni Kâ’b onu yanına aldı, direk çürüyünceye kadar muhafaza edildi.²⁶⁸

Meşhur Hasan Basrî, şu mucizeyi talebelerine ders verdiği zaman ağlar ve derdi ki: “Ağaç Resûl-u Ekrem’e (aleyhissalâtü vesselam) meyil ve arzu gösteriyor. Siz o ağaçtan daha çok arzu ve meyil göstermeyi hak ediyorsunuz.”²⁶⁹ Biz de deriz ki: