On Üçüncü Mektup

بِاسْمِه۪ سُبْحَانَهُ¹، وَإِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِه۪²

اَلسَّلَامُ عَلٰى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدٰى³، وَالْمَلَامُ عَلٰى مَنِ اتَّبَعَ الْهَوٰى⁴

Aziz kardeşlerim,

Halimi ve rahatımı, vesika için neden müracaat etmediğimi, dünyanın gidişatına ve siyasete karşı kayıtsızlığımın sebebini çokça soruyorsunuz. Bu sorularınız çok tekrar ettiğinden ve bana mânen de sorulduğundan, şu üç soruya Yeni Said değil belki Eski Said lisanıyla cevap vermeye mecbur kaldım.

Birinci Sorunuz

Rahatın nasıl? Halin nedir?

Cevap: Cenâb-ı Erhamü’r-râhimîn’e yüz bin şükrediyorum ki, ehl-i dünyanın bana ettiği türlü zulümleri rahmete çevirdi. Şöyle ki:

Siyaseti terk edip, dünyadan el etek çekip bir dağda, mağarada ahireti düşünmekteyken ehl-i dünya zulmederek beni oradan çıkardı, sürgün etti. Hâlık-ı Rahîm ve Hakîm o sürgünü benim için bir rahmete çevirdi. Tehlikeli ve ihlâsı bozacak sebeplere açık olan dağdaki o inzivayı; Barla dağlarındaki emniyetli, ihlâslı yalnızlığa döndürdü. Rusya’da esaretteyken, ahir ömrümde bir mağaraya çekilmeye niyet etmiş ve