17. Bölüm
On Yedinci Mektup / Çocuk Taziyemanesi
On Yedinci Mektup
Yirmi Beşinci Lem’a’nın Zeyli
Çocuk Taziyenamesi
بِاسْمِه۪ سُبْحَانَهُ، وَإِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِه۪
Aziz, ahiret kardeşim Hafız Hâlid Efendi,
بِسْــــــمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ
وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَاَلَّذِينَ إِذٓا أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قَۙالوُا إِنَّا لِلّٰهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ
Kardeşim! Çocuğunun vefatı beni üzdü, tesirinde bıraktı. Fakat اَلْحُكْمُ لِلّٰهِ kazaya rıza ve kadere teslim, İslamiyet’in alâmeti ve gereğidir. Cenâb-ı Hak, O’ndan gelen bu elem karşısında sizlere sabır versin, merhumu da ahiret azığı ve şefaatçi yapsın. Size ve sizin gibi takva sahibi müminlere büyük bir müjdeyi ve hakiki bir teselliyi gösterecek “Beş Nokta”yı söyleyeceğiz.
Dipnotlar
- Zeyl: İlave.
- Her türlü noksan sıfattan uzak Allah’ın adıyla.
- “Hiçbir şey yoktur ki, O’nu hamd ile beraber tesbih (tenzih) ediyor olmasın.” (İsrâ sûresi, 17/44)
- “... Sen sabredenleri müjdele! Sabırlılar o kimselerdir ki, başlarına musibet geldiğinde, ‘Biz Allah’a aidiz ve vakti geldiğinde elbette O’na döneceğiz’ derler.” (Bakara sûresi, 2/155-156)
- Bu mektup, Hafız Hâlid Efendi’nin sekiz yaşındaki oğlu Enver’in vefatı dolayısıyla yazılmıştır.
- Her işte verilecek hüküm Allah için olmalıdır.
102