On Birinci Mektup

بِاسْمِه۪ سُبْحَانَهُ¹، وَإِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِه۪²

Bu mektup mühim bir ilaçtır,

dört ayetin hazinesinden dört küçük cevhere işaret eder.

Aziz kardeşim! Şu dört farklı meseleyi Kur’an-ı Hakîm, değişik zamanlarda nefsime ders vermişti. Arzu eden kardeşlerimin de bundan bir ders veya hisse almaları için yazdım. Konu itibarı ile başka başka dört ayet-i kerimenin hakikatler hazinesinden küçük birer cevher, misal olarak gösterilmiştir. O dört bahisten her birinin ayrı bir sureti, ayrı bir faydası var.

Birinci Bahis

إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطَانِ كَانَ ضَعِيفًا³

Ey kötü vesveselerden ümitsizliğe düşen nefsim! Hayallerin çağrıştırdıkları ve farazî şeylerin hatıra gelmesi, bir bakıma irade dışı tasvirlerdir. O şey eğer hayırdan ve nuranilikten ibaretse hakikatin hükmü, suretine ve misaline bir derece geçer. Güneşin ışığının ve sıcaklığının, aynadaki suretinden yansıması gibi... Eğer o şey şerden ve kesif, katı maddelerden ibaretse aslın hükmü ve hususiyeti suretine geçmez,