Aslında, günümüzdeki birtakım insanların “Benim dedem de namaz kılardı, benim annem de başörtülüydü; ama ben sizin gibi aşırı gitmiyorum, benim gönlüm temizdir.” vs. deyip bir de karşısındakine “-cı,-cu” kuyruğunu takması aynı temerrüt ve psikolojisinin modernizasyonundan başka bir şey değildir. Bütün bunlar eski mantıkçıların çok da iltifat etmedikleri mugalata ve karşı tarafı aldatmaya matuf israf-ı kelâm türünden şeyler olsa gerek.

Evet, Kur’ân ve Sünnet’te, iman ile İslâm arasındaki bir kısım farklılıklardan bahsedilmiştir ama, “imancı”, “İslâmcı” gibi “-cı’lı,-cı’sız” ayırımına rastlamak mümkün değildir.

Onlar “Geçmişte böyle bir şey yoktu.” vs. dediğinde, biz de çevirip şöyle diyebiliriz: “Biz, inkâr eden insanlar tarafından söylenen bu lafları o kadar çok duyduk ki, bugün duymamız kadar tabiî bir şey olamaz ve gelecekte de duymamız mukadderdir.”