Melekleri̇n Yardıma Gelme Vak’alarının Mahi̇yeti̇

Kur’ân-ı Kerim bu hususu Âl-i İmrân sûresinde peşi peşine iki âyet içinde zikreder, konuya girmeden önce bu âyet-i kerimelerin meallerini bilmekte yarar var: “O zaman (Bedir’de) mü’minlere şöyle demiştin: ‘Rabbimiz’in üç bin melek indirmekle yardımda bulunması yetişmez mi size?’ Evet, eğer siz sabreder ve Peygamber’e (sallallâhu aleyhi ve sellem) itaatsizlikte bulunmazsanız, düşmanlar size saldırsalar bile, Rabbiniz size nişanlı beş bin melekle yardım edecektir.”¹

Bunların ardından da Cenâb-ı Hak: “Allah bu yardımı sırf size bir müjde olsun ve kalbinize güven gelsin diye yaptı.”² buyurmaktadır.

Bu son âyet-i kerimede Kur’ân, meleklerin inmesini بُشْرٰى yani “müjde” diye ifade ediyor. Demek ki, orada hem bir savaş, hem de bir bayram yaşanacak ve meleklerin katılımıyla semavî bir şehrâyin gerçekleştirilecek… Evet, Allah onları indirmekle mü’minlerin kuvve-i mâneviyelerini takviye etmiş ve iradelerine fer vermiştir.

Âyetlerde meleklerin vasfı olarak zikredilen iki önemli husus göze çarpıyor: Biri; مُنْزَلِينَ yani indirilmiş olmaları, diğeri مُسَوِّمِينَ yani onların nişanlı ve işaretli bulunmalarıdır. Eğer Kur’ân-ı Kerim, sadece مُنْزَلِينَ deseydi, yukarıda bahsedildiği gibi, meleklerin inişi psikolojik bir faktör olarak yorumlanarak, sadece mü’minlerin morallerini takviye adına indirilmiş “sekine” gibi kabul edebilirdi. Onların bir bölümüne ayrıca مُسَوِّمِينَ denmesi, böyle bir yorumu boşa çıkartır. Çünkü onları hiç görmeyen insanlara, onların alâmetlerinden bahsetmenin, nişanlı, işaretli olduklarını söylemenin bir mânâsı yoktur.