جَاءَ حَقٌّ فَسَطَعَ، وَدُمِّرَ بَاطِلٌ فَانْقَمَعَ⁵⁸²

Bu hâtiflerin müjdeleri ve haber vermeleri pek meşhurdur ve çokça görülmüştür.

Hem nasıl kâhinler, hâtifler haber vermişlerse, aynı şekilde, putlar ve putlara kesilen kurbanlar da Resûl-u Ekrem’in (aleyhissalâtü vesselam) peygamberliğini bildirmiştir. Mesela:

Meşhur kıssalardandır ki, Mâzin kabilesinin putu bağırıp هٰذَا نَبِيٌّ ⁵⁸³مُرْسَلٌ جَاءَ بِحَقٍّ مُنْزَلٍ diyerek Resûl-u Ekrem’in (aleyhissalâtü vesselam) peygamber olduğunu haber vermiş.

Abbas İbni Mirdâs’ın İslamiyet’i kabul sebebi olan meşhur vaka ise şudur: Dımâr adında bir putu varmış, o put bir gün şöyle ses vermiş:

أَوْدٰى ضِمَارُ وَكَانَ يُعْبَدُ مَرَّةً قَبْلَ الْكِتَابِ إِلَى النَّبِيِّ مُحَمَّدٍ⁵⁸⁴

“Muhammed gelmeden önce bana ibadet ediliyordu. Şimdi Muhammed’in beyanı geldi, artık bu sapkınlık var olamaz.”

Hazreti Ömer, İslamiyet’ten önce, puta kesilen bir kurbandan şöyle işitmiş:

يَا اٰلَ ذَرِيحْ أَمْرٌ نَجِيحْ رَجُلٌ فَصِيحْ يَقُولُ لَا إِلٰهَ إِلَّا اللّٰهُ⁵⁸⁵

İşte bunlar gibi çok örnek var... Delillere dayanan kitaplar bunları kabul edip bildirmiştir.

Nasıl ki kâhinler, Allah’ı bilen zâtlar, hâtifler, hatta putlar ve kurbanlar Resûl-u Ekrem’in (aleyhissalâtü vesselam) peygamberliğini haber vermiş, her bir hadise bir kısım insanların imanına vesile olmuş. Aynen öyle de, bazı taşların üstünde, kabirlerde ve mezar taşlarında, eski yazı ile ⁵⁸⁶مُحَمَّدٌ مُصْلِحٌ أَمِينٌ gibi ifadeler bulunmuş, onları gören bir kısım