Nübüvve’de, Numan İbni Beşîr’den naklediyorlar: Zeyd İbni Hârice çarşı içinde birden düşüp vefat etti. Eve getirdik. Akşam ve yatsı arasında, etrafında kadınlar ağlarken birden “ أَنْصِتُوا أَنْصِتُوا Susunuz.” dedi. Ardından açık ve düzgün bir lisanla ⁴⁴¹مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللّٰهِ، اَلسَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللّٰهِ diyerek bir miktar konuştu. Sonra baktık ki, cansız, vefat etmiş.

İşte cansız cenazeler Allah Resûlü’nün peygamberliğini tasdik ederken canlı olanlar etmezse, elbette o cani canlılar, cansızlardan daha cansız ve ölülerden daha ölü demektir!

Meleklerin Resûl-u Ekrem’e (aleyhissalâtü vesselam) hizmeti, görünmesi ve cinnîlerin ona imanı, itaati tevatür derecesindedir. Kur’an’ın açık ve kesin hükmüyle, birçok ayetle apaçıktır.⁴⁴² Bedir Savaşı’nda beş bin melek, –Kur’an’ın açık ve kesin hükmüyle–⁴⁴³ önde, sahabiler gibi Allah Resûlü’ne hizmet edip asker olmuşlar. Hatta o melekler, kendi emsalleri içinde Bedir Ashabı gibi şeref kazanmış.⁴⁴⁴ Şu meselenin iki yönü var:

• Birincisi: Cinlerin ve meleklerin varlıklarının hayvan ve insanlar gibi kesin ve bizimle münasebetli olduğunu, Yirmi Dokuzuncu Söz’de iki kere iki dört eder derecesinde, şüphesiz şekilde ispat etmiştik. Bunun ispatını o Söz’e havale ediyoruz.

• İkincisi: Resûl-u Ekrem’in (aleyhissalâtü vesselam) şerefine, bir mucize eseri olarak, ümmetinin fertlerinin onları görmesi ve onlarla konuşmasıdır.

İşte Buhârî ve İmam Müslim başta olmak üzere, hadis imamları ittifakla haber veriyor: Bir defa Hazreti Cebrail, beyaz elbiseli bir insan suretinde, Resûl-u Ekrem (aleyhissalâtü vesselam) sahabileri içinde otururken yanına gelmiş, demiş ki: مَا الْإِسْلَامُ وَمَا الْإِيمَانُ وَمَا الْإِحْسَانُ؟ Yani, “İman,