önce meydana geldiğinden, irhâsât²⁰⁷ türünden olmakla beraber, bin sene sonra aynı yerden Arafat çeşmesinin çıkması Resûl-u Ekrem’in (aleyhissalâtü vesselam) bir kerameti sayılabilir.²⁰⁸

İşte şu dokuz misal gibi, doksan misal olmasa da belki doksan surette rivayetler, Resûl-u Ekrem’in suyla ilgili mucizelerini haber vermiştir. Baştaki yedi misal, manevî tevatür gibi kesin ve kuvvetlidir. Sondaki iki misalin gerçi rivayet edildikleri kanallar o derece kuvvetli, çeşitli ve aktaranları çok değil. Fakat sekizinci misalde Hazreti Ömer’den rivayet edilen, sahabilere dair mucizeyi doğrulayıp kuvvetlendiren ikinci bir mucizeyi, başta İmam Beyhakî ve Hâkim olmak üzere sahih kitaplar, yine Hazreti Ömer’den aktarıyor:

Hazreti Ömer, Resûl-u Ekrem’den (aleyhissalâtü vesselam) yağmur duası etmesini istedi. Çünkü ordu suya muhtaçtı. Resûl-u Ekrem (aleyhissalâtü vesselam) elini kaldırdı. Birden bulutlar toplandı, yağmur geldi, ordunun ihtiyacı kadar su verdi, gitti. Âdeta yalnız orduya su vermek için vazifeliydi; geldi, ihtiyaç miktarınca yağdı, gitti.²⁰⁹

Şu hadise, nasıl ki sekizinci misali doğrular ve kesin bir şekilde ispat eder. Aynen öyle de, şu hadise hakkında, meşhur büyük âlimlerden ve hadislerin sahihliği konusunda çok hassas, kılı kırk yaran, hatta pek çok sahih hadise uydurma deyip kabul etmeyen İbnü’l-Cevzî gibi bir muhakkik der ki: “Bu hadise, meşhur Bedir Savaşı’nda meydana gelmiştir.²¹⁰وَيُنَزِّلُ عَلَيْكُمْ مِنَ السَّمٓاءِ مٓاءً لِيُطَهِّرَكُمْ بِه۪ ayet-i kerîmesi, bu hadiseyi beyan ve ifade eder.”²¹¹ Madem ayet o hadiseyi gösterir, onun kesin olduğuna şüphe kalmaz.

Hem Hazreti Peygamber’in duası ile birden ve süratle, o daha elini indirmeden yağmurun gelmesi, çok tekrar etmiş, tek başına tevatür derecesinde bir mucizedir. Bazen de câmide, minberin üstünde elini kaldırmış, daha indirmeden yağmur yağmış ve bu, yanlışlığına ihtimal bulunmayacak şekilde, farklı rivayetlerle nakledilmiştir.²¹²