اَللّٰهُمَّ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ وَأَدْخِلْنَا الْجَنَّةَ مَعَ الْأَبْرَارِ بِرَحْمَتِكَ يَا رَحِيمُ، يَا رَحْمٰنُ، يَا غَفَّارُ.

[1] el-Cürcânî, Delâilu’l-i’câz s. 250.[2] Bkz.: Bediüzzaman, İşârâtü’l-İ’câz s.65.[3] Bakara sûresi, 2/146; En’am sûresi, 6/20.[4] Bkz.: Bediüzzaman, İşârâtü’l-İ’câz s.70.[5] Bkz.: Bediüzzaman, İşârâtü’l-İ’câz s.77.[6] Bkz.: İbn Arabî, el-Fütûhâtü’l-Mekkiyye 3/549; el-Âlûsî, Rûhu’l-meânî 1/396, 6/165, 14/160.[7] Bkz.: Bediüzzaman, İşârâtü’l-İ’câz s.78.