Biz, Resûl-i Ekrem’in bezmini idrak etmiş olmanın neşvesi içinde bulunuyoruz. Bataklıkta bize gül gösteren Allah’a hadsiz hamd ve sena olsun. Küfür kasırgaları içinde rahmet bulutlarını taşıtan Allah’a hamd ve sena olsun. Bütün ağaçların budanıp bütün yeşilliklerin kökünden kazınmasını müteakip yoklukta varlığın cilvelerini gösteren Allah’a binlerce hamd ve sena olsun. Neler gördük, ne devirler yaşadık, dudaklarımız ümitsizlikle burkuldu, içimiz kanadı… Ya şimdi? İçimiz ümitle dolup taşmakta, hakikat gamzeden çehreleri gördükçe Saadet Asrı’nı hatırlamaktayız. Cenab-ı Hak bu hatırayla bizlere daha çok hatıraları gösterme yolunu hidayet buyursun. Neslimizi tarik-i müstakime hidayet buyursun. Bu büyük kavga ve mücadelede biz zayıf kullarına cesaret, emniyet ve itminan ihsan eylesin. Kelime-i tevhide bel bağlayan, bel kırıp boyun bükenlerden eylesin. Kendisine dayandığımız zaman herkes peşimizden gelir, kendi başımıza kaldığımız zaman ise elimizden hiçbir şey gelmez. Allah bizleri nefsimizle baş başa bırakmasın. Âmîn.

11 Ağustos 1978, Merkez Camii, Bornova-İzmir