Sadece bir tek noktayı dikkatlerinize arz edeceğim: İnsanı insan bilme, insan manasına karşı saygılı olma, çalım satmama, kibirlenmeme, gururlanmama, başkalarına karşı kendini büyük görmeme, mütevazı, yüzü yerde olma ve bu sayede yükselme imkânını bulma en mühim husustur. Bu minvalde Efendimiz’e isnat edilen bir söz vardır:

ُمَنْ تَوَ اضَ عَ رَفَعَهُ اهللُ وَ مَنْ تَكَبَّرَ وَ ضَ عَهُ اهلل

“Kim yüzünü yerlere kadar indirirse, kim nefsi itibariyle kendisini hor ve hakir görürse Allah onu yücelttikçe yüceltir. Kim de burnunun dikine gider, böbürlenirse, kendini yüce yerlerde görürse, âlemi kendinden küçük görürse Allah onu alçalttıkça alçaltır.”²⁹ Yerin dibine batırır, Kârun gibi eder.Yine Muhbir-i Sâdık, En Doğru Sözlü ferman ediyor:

ٌبَيْنَمَا رَجُلٌ يَمْ شِ ي فِي حُلَّةٍ تُعْجِ بُهُ نَفْسُ هُ، مُرَجِّ لرَأْسَ هُ، يَخْ تَالُ فِي مِشْ يَتِهِ، إِذْ خَسَ فَ اهللُ بِه

“İçinde caka sattığı elbisesiyle, saçları güzelce taranmış, mütekebbirane (kibirli bir şekilde) gezen bir insan vardı ki bir aralık kendini beğendi. Bir aralık kendini büyük gördü. Allah da onu yerin dibine batırıverdi. İkbalini idbare (yükselişini düşüşe) çevirdi.”³⁰

Zafer bulmanın doruğundayken kendini aziz gören insan…Devletlerin yıkıldığı gibi milletler de öyle yıkılır, milletlerin yıkıldığı gibi fertler de öyle yıkılır. Anlatılmak istenen şey de budur. Bu sembol içinde anlatılmak istenen şeyi kavramak önemlidir. Fert çalım satar durursa Allah onun ikbalini idbara çevirir. Dümenini alt üst eder, onun bütün düzenini bozar. Aynı durum devletler için de geçerlidir.