nı kazandı. Ben de secde ile emrolundum ancak isyan ettim, benim için cehennem mukadder oldu, der, vâveylâyı basar ve kaçar gider.”⁵¹

Ey mümin, seni şeytandan uzaklaştıran namazdan bir an uzak olma! Hususiyle secdeye çok ehemmiyet ver. Bahane ara Rabbine secde etmek için, başını yere koymak için, derdini O’na şerh etmek için. Rabbim, Sana geldim! Bu gönlümü kimse anlamadı. Rabbim, Sana yöneldim! Bu gönlümün feryadını kimse dinlemedi. Rabbim, Sana dayandım! Benim dertlerime kimse derman olamadı.

İçini Rabbine aç.

َرَبِّ اِنِّي ظَلَمْ تُ نَفْسِ ي فَاغْفِرْ لِي فَإنَّهُ ااَلَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ اِااَّلَّ اَنْت

Rabbim! Senden başka mağfiret edecek yoktur. Nefsime zulmettim. Alnımı kirlettim. Cirmimin küçüklüğüne bakmadan büyük cürümler yaptım. Azametinle Sana dehalet ediyor, gururumu kırıyor, başımı yere koyuyorum. Beni mağfiret et, zira başka kapı tanımıyorum. Tanısaydım, gidip onun eşiğine başımı koyacaktım. Tanısaydım, ona secde edecektim. Hâlbuki Sen şahit ve nigâhbansın. Mücrim, günahkâr dahi olsam ağyar ocağında yanmadım. Başımı ağyarın kapısına koymadım. Kimsenin kapısını çalmadım. Kimsenin karşısında secde etmedim. Başka işlerime başkaları karışsa bile secdeme kimseyi karıştırmamaya çalıştım. Şeytanın vaveyla-

lar arasında kaçışı karşısında ben, ِ“ فَفِرُّوا اِلَى اهللAllah’a kaçın, sığının.” emrine uydum. Sana firar ediyorum. Sana sığınıyor ve Sana dehalet ediyorum. Cenab-ı Hak, bu gidiş ve bu seyahat, bu miraç ve bu yükseliş, bu kavs-i urûc ve bu arşiyeyi namazda cümle pak ve