Bir başka yanlış da, “Efendimiz ihtilam olmazdı.” diyenlerin sözüdür. Nice hadisler var ki, bizzat Hz. Âişe Validemiz’in, Efendimiz ihtilam olduklarında elbisesini temizlediğini anlatmaktadır.. evet, ihtilam olmamak da erkek için bir kusurdur. Dolayısıyla Efendimiz’e bu kabîl yakıştırmalar yapmak, farkında olmadan o en mükemmel insana kusur isnat etmek olur. Ama bir insan, “O, başkalarının gördüğü şuuraltı boşalmalarına benzer sebeplerle ihtilam olmazdı.” dese bu gayet doğru ve yerinde bir tespit olur.

Gelelim, Efendimiz’in arkasındaki şeyleri görmesine: Evvelâ görme ameliyesi göze değil beyne ait bir fonksiyondur. Görülecek nesneleri beyne göz ulaştırdığı için biz mecaz olarak, gözün gördüğünü söyleriz. Ama, mutlaka bu nesneleri beyne gözün ulaştırması şart değildir. Bu itibarla da Efendimiz’in, arkasında bulunanları görmesi için muhakkak surette kafasının arka kısmında iki göz olması gerekmez.

İkincisi, nasıl ki, Cenâb-ı Hakk’ın gördürmesiyle O Cennetleri, Cehennemleri misalî tablolar hâlinde görmüştür. Ve bazen içinde bulunduğu zamanın çok üstüne çıkarak, uzak ve yakın mazide vuku bulan ve istikbalde vuku bulacak olan hâdiseleri bizzat görüp müşâhede etmiştir; öyle de, arkasında bulunan eşyayı aynı şekilde ya temessül keyfiyetiyle ya da O’nun zamanı aşmışlığının normal bir sonucu olarak görmesi mümkündür ve vâkidir denilebilir. Diğer yakıştırmalara gelince kesinlikle doğru değildir.

“Nifak” Üzerine

Peygamber Efendimiz bir hadis-i şeriflerinde: “Münafığın alâmeti üçtür. Konuştuğu zaman yalan söyler, vaad ettiğini yerine getirmez ve emanete ihanet eder.” buyurur.

Münafığı alâmet ve işaretleriyle anlatan pek çok âyet-i kerime de vardır. Ancak biz burada sadece yukarıdaki hadisi tahlil etmek istiyoruz.