olduğu gibi hata sahiplerini de nisbetler perspektifinde ele almak gerektiği hususunu öğretmesi bakımından da ayrıca dikkat çekicidir.

İstidatlar Madenler Gibidir

Allah Resûlü insanları ele alırken onları madenlere benzetmiştir: “Cahiliyede hayırlı olan Müslümanlıkta da hayırlıdır; elverir ki dinin ruhunu kavramış olsun.” İslâm, insanları alıp belli bir süre belli potalarda eritir, şekillendirir; sonra da onları ruhlarıyla bütünleştirerek özlerine ulaştırır. Yani esasen, onların mahiyetlerinde mevcut olan Hakk’a (celle celâluhu) âyinedarlık hususiyetini kuvveden fiile çıkarır.. çıkarır ama, madenlerin asıl yapılarını, öz ve hususiyetlerini de korur.. altın yine altın, gümüş yine gümüş ve bakır yine bakır olarak kalır... Fark, hepsinin som ve safî hâle gelmiş olmasındadır. Ayrıca, İslâm’a hizmet yolunda imtihanlar da, insanın aslî madenine girmiş bulunan yabancı unsur ve tortulardan onu temizler ve her insanı kendi istidadının arşına ve zirve noktasına çıkarır.

Lüzumsuz ve Yanlış Yakıştırmalar

Efendimiz bir hadis-i şeriflerinde “Ben önümü gördüğüm gibi arkamı da görürüm.” buyuruyor. Bu hususta oldukça garip yorumlar var: Hatta bazıları yanlış olarak “Efendimiz’in arkasında da iki göz vardı.” gibi garip yorumlar yapmışlardır ki, bence bu, çok büyük bir hata ve gayet avamca bir yaklaşımdır. Hâşâ! Efendiler Efendisi bir hilkat garibesi değildir. O, hulukuyla olduğu gibi hilkatiyle de en mükemmel insandır. En mükemmel insanın uzuvları da aynı mükemmeliyet içinde olur. Hatta bazılarının Efendimiz’in sünnetli olarak doğduğunu söylemeleri de aynı şekilde hatadır. Zira sünnetli olarak doğma patolojik bir kusurdur; oysaki Efendimiz, cismaniyeti itibarıyla da bu kabîl kusurlardan münezzeh ve müberradır.