İçeriğe geç

ötelere hep var olma zevkinin şiirini söyler.. göklerdeki korodan musikiler dinletir ve yürekten kendisine yönelenlerin gönüllerine korlar salar ve herkese bir aşk u vuslat demi yaşatır. Sonra da yine o derin sessizliğine gömülür ve sizi vuslat otağında hüzünlü bir yalnızlık melaline terk eder.. terk eder de, o dakikaya kadar sanki size hiç esrar perdesi aralamamış gibi o kadim bikrinin iffetine bürünür.. bürünür ama gönüllerinize ikinci çağrının davetiyesini bırakmayı da ihmal etmez.

Sızıntı Nisan 1998

141