10. Veda Hutbesi

Resûl-i Ekrem (sallallâhu aleyhi ve sellem) ve beraberindekiler Zilhicce’nin 14. günü sabah vaktinden önce veda tavafını yapmak üzere Kâbe’ye geldiler. Gelir gelmez tavafa başlayan Efendimiz devesinin üzerinde tavaf ediyordu. Her şavtta, elindeki değnekle Hacerü’l-Esved’e istilâmda bulunuyordu. Bunu yaparken aynı zamanda “Allahu Ekber” dediği duyuluyordu. O’nu daha yakından takip edenler, her istilâmdan sonra elindeki değneği öptüğünü görmüşlerdi.

Sabah namazından önce tavafını bitiren Allah Resûlü (sallallâhu aleyhi ve sellem), Makam-ı İbrahim’e geldi ve burada iki rekât tavaf namazı kıldı. Ardından Mültezem’de dua etti ve vakit girince sabah namazını kıldırdı. Daha sonra Mekke’den ayrılmadan önce geceleyecekleri Zîtuvâ’ya geldiler. Burası, Efendimiz’le birlikte Medine istikametine gidecek olanların konaklama yeri idi.

Zilhicce’nin 15. günü sabah namazının akabinde on günlük Mekke günleri geride kaldı ve Medine’ye doğru yolculuk başladı.

10. Veda Hutbesi184

Hamd Allah’a mahsustur. O’na hamdeder, O’ndan yardım isteriz. Allah kime hidayet ederse artık onu kimse saptıramaz. Sapkınlığa düşürdüğünü de kimse hidayete erdiremez. Şehadet ederim ki; Allah’tan başka ilâh yoktur. Tektir, eşi ortağı, dengi ve benzeri yoktur. Yine şehadet ederim ki, Muhammed O’nun kulu ve resûlüdür.

Ey Allah’ın kulları! Ben size Allah’tan sakınmanızı tavsiye ve sizi O’na itaate teşvik ederim.