iş, diyor, işte şimdi oldu. Yoksa ben, Allah düşmanlarının hücumu karşısında bulunmam icap ederken mevkide sebat göstermedim. Bu hata ile Allah’ın huzuruna çıksaydım gideceğim yer cehennemdi benim... İşte şimdi oldu bu iş.” Muhterem Müslümanlar!İman sebat demektir. İman değişmeme demektir. İman rüzgâr hangi taraftan eserse essin dimdik durma demektir. Kimseden korkmama, kimseye boyun eğmeme, Allah’a yâr olma, Resûlullah’ın arkasından gitme, sadece Kur’ân’ın emrini emir olarak öpüp başına koyma ve onu baş tacı yapma, onunla çelişen, İslamî hakikatlerle zıt düşen ne kadar mesele varsa hepsine sırt dönmedir. Ben, Allah’ıma darılan, Peygamberime küsen, Kur’ân’ımı tanımayan herkese sırtımı dönüyorum, bütün kâinat bunu görsün ve duysun, deme izzetini göstermedir. İmandaki sebat budur.En basit hâdiseler bizi bulunduğumuz mevkiden geri döndürmemeli. Fillerin ayakları altında ezilmeden, etimiz kemiğimize karışmadan geriye çekilirsek Allah’ın huzuruna sadece arkada günahlar içinde bir nesil, günahkâr bir dünya bırakıp gitmiş olacağız. Şimdi dikkatinizi istirham ediyorum!Bir hafta geçirdik ve yine bir cuma gününü idrak etmiş bulunuyoruz. Ömrümüz var ise bu vaziyetimizle, bu hâlimizle daha birçok cumalar, birçok ramazanlar, birçok kandiller geçireceğiz. Bunları sadece bir kısım rutin işlerle kutladıklarını iddia edenler ancak kendilerini aldatacaklardır.Biz böyle bir günde, Cenab-ı Hak için din-i mübin-i İslam için Resûlullah için bir şeyler yapmış nuranî bir cemaat olarak Allah’ın huzuruna gelebilseydik ellerimizi kaldırıp “Ya Rabbi! İşte bu kadarcıkla geldik, kusurlarımızı affeyle ve bu mevzuda bizleri sabitkadem eyle.” diyebilmeye de hak kazanırdık. Bununla beraber Cenab-ı Hakk’ın kapısı sonuna kadar insanlara