oğlağın etiyle bin kişiyi doyuracak bir ziyafet vermiştir. Madem kâfir ordusuna doğru bir avuç toprak attığında o toprak her kâfirin gözüne girmiş, onları kaçırmıştır. İşte Cenâb-ı Hakk’ın bunlar gibi binlerce mucizeye sahib bir kumandanı, Uhud Savaşı’nın sonunda ve Huneyn’in başlangıcında nasıl mağlup oldu?
Cevap: Resûl-u Ekrem (aleyhissalâtü vesselam) insanlığa, kendisine uyulacak imam ve rehber olarak gönderilmiştir. Ta ki insanlık, toplum hayatı ve şahsî hayat için gerekli kuralları ondan öğrensin, Hakîm-i Zülkemâl’in koyduğu yaratılış kanunlarına itaate alışsın ve hikmet düsturlarına uygun hareket etsin. Eğer Resûl-u Ekrem (aleyhissalâtü vesselam), toplum hayatında ve şahsî yaşayışında daima harikulâde şeylere ve mucizelere dayansaydı, her yönüyle imam ve en büyük rehber olamazdı.
İşte bu sırdan dolayı, yalnızca davasını tasdik ettirmek, inkârcıların inadını kırmak için ara sıra, ihtiyaca göre mucizeler gösterirdi. Resûl-u Ekrem başka vakitlerde nasıl Cenâb-ı Hakk’ın emirlerine herkesten çok itaat etmişse, aynen öyle de, Cenâb-ı Hakk’ın hikmeti ve dilemesiyle koyduğu tabiat kanunlarına herkesten çok uyar, itaat ederdi. Düşman karşısında zırh giyer, “Sipere giriniz!” diye emrederdi. Yaralanır, zahmet çekerdi. Ta ki Allah’ın kâinatta koyduğu büyük yaratılış ve hikmet kanunlarına nasıl tam uyulacağını ve itaat edileceğini göstersin.
Onuncu İşaret
Şeytanın çok mühim bir hilesi, kendini ona tâbi olanlara inkâr ettirmektir. Şu zamanda, bilhassa maddeci felsefeyle zihni bulananlar, bu aşikâr meselede tereddüt gösterdikleri için şeytanın bu hilesi hakkında birkaç söz söyleyeceğiz.
Birincisi: Bizzat gördüğümüz üzere, insanlar arasında şeytan vazifesi gören, cisme bürünmüş kirli ruhlar bulunduğu gibi, cinler arasında da
Dipnotlar
- Buhârî, menâkıb 25, meğâzî 35; Müslim, fezâil 6, 7, imâre 72, 73.
- Müslim, cihâd 81; Dârimî, siyer 16; Ahmed İbni Hanbel, el-Müsned 1/303, 368.
- Bkz. Buhârî, cihâd 65, bed’ü’l-halk 11, menâkıbü’l-ensâr 22, meğâzî 18, eymân 15, diyât 16; Ebû Dâvûd, cihâd 106; Ahmed İbni Hanbel, el-Müsned 4/293, 294.
- Bkz. Buhârî, meğâzî 54, cihâd 52, 61, 97, 167; Müslim, cihâd 79; Tirmizî, cihâd 15.
- Bkz. Ebû Dâvûd, cihâd 75; İbni Mâce, cihâd 18; Ahmed İbni Hanbel, el-Müsned 3/449.
- Bkz. Buhârî, meğâzî 29, cihâd 34, 161, kader 16, temennî 7; Müslim, cihâd 125.
- Bkz. Buhârî, cihâd 80, 85, 163, vudû’ 72, meğâzî 24, nikâh 123, tıb 27; Müslim, cihâd 101.