“Harun Reşit ziyaretinize geldi.” derler. Fudayl b. Iyaz: “Rabbime ibadet ettiğim şu dakikalarda Harun Reşit’le konuşacak bir meselem yoktur benim.” der ve kapıyı açmaz devlet reisine. Bugün var mı bu kadar yürekli bir insan içimizde? Temenna edilecek yerde, her şeyi elinin tersiyle itecek kadar iradesi olan biri var mı? Günümüzün zalimlerine ve münafıklarına mukabele edebilecek, onlardan gelen her şeyi yine onlara iade edecek kimse var mı içimizde? İnşallah içimizde böyle kimseler vardır. Geleceğimizi aydınlatacak böyle nesillerin mevcudiyetine Allah’ın lütfuna itimat ederek inanıyoruz.Aziz Müslümanlar!Müslümanlığımız, onu yaşama mevzuundaki irademiz, asrın hâdiselerine karşı mukavemetimiz, bu istikamette verdiğimiz tecrübe ve imtihanlara bağlıdır. Beşer olarak hepimizin içinde dünya nimetlerine karşı bir temayül vardır ve herkes bu açıdan tatmin olmak ister. Fakat şurasını da unutmamak gerekir; bu nimetlere gırtlağına kadar dalan insanların dünyası da âhireti de mahv u perişan olur. En sıkıntılı anlarda, en canhıraş durumlarda Efendimiz’in yanından ayrılmayan Cibril, bir gün yine O’nun yanında oturuyordu. Bedir’de, Efendimiz’in önünde atını kamçılayıp düşman saflarına saldırırken “Ukdum hayzum” diyerek Resûl-i Ekrem’e can ve cesaret veren Cibril…⁸³ Nebinin yüzü ekşidiği zaman yüzü ekşiyen, güldüğü zaman gülen Cibril… Rahmetin ve gönüllerdeki hayatın menşei ve temsilcisi… Vahyin emin meleği… Allah’ın Resûlü bu candan arkadaşına, tebliğ vazifesindeki yoldaşına, Allah’tan gelen emirlerdeki sırdaşına: “Üç günden beri Nebi’nin evinde bir şey yok ki, yesin!” diyordu. Aylardan beri bir ocak yanmadı bu evde diyor, sırrını ona açıyordu.