Kırklareli’ndeki o konferansta –hiç unutmam– halkın duyarsızlığı, anlayışsızlığı karşısında, merhum, Erzurum’u anlatma lüzumu duymuştu. Onun ilk konferansı “İman ve Aksiyon” adıyla Erzurum’da olmuştu. “Ben, Türkiye’de yaşlısının da genç olduğu bir yer gördüm: Erzurum. –Ellerini kenetleyerek– Böyle dolu bir salon. Ayaklarımı birbirine değdireyim dedim. Birisi canının yandığını söyledi. Bir de ne göreyim? Meğer masanın altına bile girmişler...” dediğini çok iyi hatırlarım.

Necip Fazıl, Nur talebesi değildi ama Nur’ları takdir ederdi. Bir keresinde bana “Bırakın şu Risale-i Nur’u sadeleştireyim. Bediüzzaman, Sultanahmed’in mimarı gibi bir insan. Köprünün altında, dubada yaşayan ne anlar onu!” demişti. Evet, cevahir kadrini cevherfüruşân olmayan bilmez. Zaten bu denli hak yolunda olan bir insanın, haknâşinas olması da düşünülemez.