Kâbe Haki̇katı

Kur’ân-ı Kerim’de mastarlar, bazen sıfat gibi anlatılır. Meselâ; “Âdil” değil de, “Adl” denir. Yani o kadar âdil ki, sanki adaletin ta kendisi. Yukarıdaki âyet-i kerimede de Kâbe ve diğer esaslar için “kıyam” tabiri kullanılmıştır ki, bu kelime burada bir hususiyet arz eder. “Kıyâm” kelimesi, “kâme”den mastardır ve ayakta durmak veya bir şeyi ayakta tutmak demektir. Buna göre Kâbe, küre-i arzı ayakta tutan bir “amûd-i nûranî” ve onu bir peyk gibi güneş etrafında çeviren mânâ ve ruh gücü demek olur. Zira yeryüzünde henüz Hz. Âdem yokken o vardı. İbn Kesir’in, el-Bidâye ve’n-Nihâye adlı eserinde naklettiğine göre, melekler bir defasında Hz. Âdem’le muhavere ederken, “Sen henüz yaratılmadan biz burada çok tavaf ettik.”² demişlerdi…