Yeri gelmişken, bir hususa daha temas etmeden geçemeyeceğim. Efendimiz, ashabını, öncelikle müşriklere benzemekten men etmiş, Ehl-i Kitab’a benzeme hususunda bir sınırlandırma getirmemişti. Çünkü menşe itibarıyla onlar, semavî bir dine dayanıyorlardı. Daha sonra, müşriklere de, Ehl-i Kitab’a da benzememe O’nun bir şiarı oldu. O, saç-sakal dâhil her şeyde Müslümanın kendisi olmasını arzu ediyor ve İslâmî şahsiyet, İslâmî kimliğin korunmasını hedefliyordu. Mühim olan da budur. Aşamadığımız birtakım gerçekler olsa bile, Müslüman daima kendi olmaya çalışmalı, takıldığı yerde de niyetini sağlam tutarak, her şeye rağmen farzları ve hususiyle bugün en önemli farz olan iman ve Kur’ân hizmetini ikameye devam etmelidir.

Faizsiz Banka

Faiz müessesesi, ister devlet, isterse şahıs eliyle işlesin, içtimaî yapı için öldürücü bir zehirdir. Mürüvvet ve yardımlaşma hissinin ölmesi, “Ben” merkezli yatırımların öne çıkması, zengin ve fakir arasındaki uçurumun daha da büyümesi ve hepsinden kötüsü de Allah’ın haram kıldığı bir iş olması, bu müessesenin ilk akla gelen özellikleridir. Bu sebeple, mü’min, “Günah ve düşmanlık üzerinde yardımlaşmayın.”⁶⁶ fehvâsınca –zarurî hâller dışında– bu anlayış ve onun cereyan ettiği ortamdan uzak durmalıdır.

Yakın bir gelecekte, faizsiz bankalar gibi faizsiz iktisadî sistemlerin de devletler tarafından uygulamaya konulması, hepimizi ve herkesi –Müslüman olsun, kâfir olsun– bütün insanlığı rahat ettirecektir. İçinde yaşadığı günün ertesini göremeyen ve