İnsanları yanlışa sevk etmemek ve yanlış anlayışlara meydan vermemek için, şer’î meseleleri daha bir dikkatle incelememiz gerekmektedir.

Kaza Namazları

Kazaya kalmış namazların kazası da farzdır. Esasen, namazı bile bile kazaya bırakmak büyük günahtır.

İmam Şafiî ve İmam Malik’e göre, farz namazların sünnetleri, kaza niyetiyle o namazın kazası olarak kılınabilir. Çünkü farz, sünnetten çok daha faziletlidir.

Hanefî fukahası, sünnetlerin kaza yerine kılınmasına yumuşak bakmamıştır. “Sünneti sünnet yerine, kazayı da kaza yerine kılmak gerekir.” demişlerdir. Gerçi İbn Nüceym, bu hususta İmam Şafiî ve İmam Malik’in görüşünü benimsemişse de, farz namazını terkle, zaten büyük bir günaha girmiş olan insanın, o açığını kapatmak için bir de sünnetleri terk etmesi pek uygun olmasa gerek. Namazı kazaya kalan kişinin sabah-akşam Rabbisine dua ve tazarruda bulunması gerekirken, Allah Resûlü’nün (sallallâhu aleyhi ve sellem) seferde ve hazarda terk etmediği ve kılana Cennet köşk ve saraylarının vaad edildiği, tamamı 12 rekâtı bulan revâtib sünnetlerin kaza namazına feda edilmesi akla da tab’a da münasip gelmemektedir.

Ayrıca, Allah Resûlü (sallallâhu aleyhi ve sellem), bir hadis-i şeriflerinde, Cenâb-ı Hakk’ın (celle celâluhu), kulunun eksik farzlarını kıldığı nafilelerle tamamlayacağını beyan buyurmuşlardır. Bu sebeple, fevt edilmiş farz namazlar kaza edilmeli, nafileler de nafile olarak kılınmalıdır. “Kaza namazım çok, ömrüm hepsini kılmaya yetmez.” diyenler varsa, Allah böyleleri için inşâallah, o ana kadar kaza adına sergiledikleri gayret ve kalblerinde taşıdıkları azim, niyet ve kararlılığına göre hüküm verir.